Vanochtend
reed ik naar mijn vaders huis om achter de computer te
gaan zitten en de hond uit te laten. Ik type dan altijd mijn verhalen
in
de computer die ik met de hand schrijf. Op
dit moment ben ik met een verhaal bezig waarin ik het oude en
het nieuwe verweef. Het verhaal gaat over mij als modern
computer
mens die de oude gebruiken van de indianen herinnert. Dit komt
allemaal weer tot leven in mijn ziel en doet mij verlangen naar die
tijd waar ik met vuurstenen het vuur aanmaakte en moest jagen op
mijn eigen voedsel.
Het
beschrijft het verhaal van een Sjamaanse vrouw die middels een
visioen krijgt te zien hoe ze een uitweg kan vinden uit de situatie
waarin
ze zit. De blanken zouden terug komen hadden ze gezegd en iedereen
vermoorden die er nog was. Het kamp wat al vele eeuwen hier op
dit
land had gestaan en waar hen voorouders hadden geleefd en nu
moesten ze vluchten. De indianen waren dat niet van plan maar omdat
ze in de minderheid waren lagen ze toen de blanken kwamen hen
wapens
neer op 1 bult en gingen daar vredig in een kring om heen
staan.
Maar dit maakte voor de blanken niet uit en ze doorkliefden de
roodhuiden met hen wapens.
Ik
had mij verstopt en voelde mij een lafaard toen ik zag hoe ze
al mijn verwanten doden en ik als enige overbleef die de oude
gebruiken eerde. De grote geest had dit zo bedoelt en een
visioen
had mij laten zien dat ik als Sjamaan het pad moest volgen waar
de
wind mij naartoe voer. Mijn lot was niet om nu dood te gaan en zo
volgde ik de wind nadat ik al mijn verwanten had begraven. Ik vond
een nieuw thuis waar ik opgesloten werd in een grot door een lawine,
wist ik veel dat er lawines bestonden en sneeuw van de bergen rolde.
In
die grot droomde ik veel en beleefde ik vele herinneringen
overnieuw
en dit werd verweven. Het duurde maanden voordat de dooi zou inzetten
en deze op tijd over het land komen om mij te bevrijden.
Mijn voedselvoorraad raakte op en de houtstapel werd steeds kleiner.
Ik
leefde samen met de geesten van mijn voorouders en verwanten
want ik wist dat ze bij mij waren deze reis. Mijn eenzaamheid
vulde
ik op deze manier in en af en toe kreeg ik bezoek van hen of
een
visioen. Mijn hoofdgids dat leven With bufalo bear bracht mij
de
verlossende woorden toen al het voedsel op was en mijn
houtvoorraad.
Ik zat in de witte bizonleren jurk die mijn moeder had gemaakt van de
heilige bizon die mijn vader had gedood. Op het moment dat hij
zijn
speer in het hart van de bizon kliefde dode de bizon mijn vader door
zijn hoorn in zijn hart te boren. Beide stierven op dat moment en
de
geest van de witte bizon en mijn vader werden 1. Mijn moeder rouwde
en besteedde de winteravonden om een witte jurk van wit bizonleer
te
maken, terwijl ze al haar verdriet en al haar liefde hier in legde.
Ik
keek haar aan maar ze zei niks. Op een dag toen ik volwassen
vormen had aangenomen en niet veel meer zou groeien gaf mijn
moeder mij op een bijzondere dag deze jurk van bizonleer. Ik was
zo
blij met de jurk en ik wist niet dat ze deze voor mij aan het maken was.
Ik had mij vaak afgevraagd
wat
ze ermee zou doen maar nooit deze woorden uitgesproken uit
respect voor haar. Ik was heel blij want deze jurk was van het witte
leer gemaakt van de vacht van de heilige buffel. Ik wist de betekenis
hiervan en ik was vereerd.
Mijn
moeder had niet begrip voor mijn gave, die de sjamaan bij de
geboorte in mijn ogen had gezien. Ze kon daar niet mee omgaan,
maar
ze wist dat ik een bijzondere taak zou hebben.
De
oude Sjamaan had mij ingewijd en zijn wijsheid overgedragen
en mijn gidsen leerden mij de rest. Mijn ouders konden mij alleen
de aardse dingen bijbrengen en de oude gebruiken leren maar ze
konden mijn gaven niet uitleggen en mij leren hoe ik hiermee om
moest gaan.
In
de grot kwam alles wat ik kon en geleerd had van pas om de
elementen te overleven en niet te verteren in mijn angst en verdriet.
Ik had de pijp van grootvader Pijp drager bij mij die ik alleen mocht
gebruiken als zijn stem in mijn hoofd klonk. Ik had de fluit van
mijn
grootmoeder Sundancer bij mij en ik had de giften van mijn
twee
gidsen Wolfsklauw en Witte veer. De Wolfsklauw had hij om mijn
nek gehangen in een visioen toen ik hem en Witte veer voor het
eerst ontmoete. Witte veer had zijn witte veer in mijn haar gestoken
tijdens diezelfde ontmoeting al weer zolang geleden.
Nu
zat ik daar zonder eten en zonder hout om vuur te maken en het
was de dooi die de grote geest over het land zou blazen om mij op
tijd
te bevrijden uit de donkere grot.
De
pijp lag voor mijn voeten op de grond en ik had de witte bizon leren
jurk aan gedaan dat ik normaal alleen deed bij bijzondere
gebeurtenissen.
De
witte veer stak in mijn haren en de wolfsklauw hing om mijn nek.
Nu was het ik tegen de tijd die mij in leven moest houden.
This morning I rode to my fathers house to back the computer to
Go sit and the dog to omit. I type then always my stories in
The computer that I gauge the hand writing.
At this moment am I gauge a story busy where I call old man and
It new verweef. The story passes me as modern computer
Person that the old man uses of the indians recalls. This comes
Only again alive in my soul and does me demand to that
Time true I gauge fire stones the fire produced and had to impel
My own food.
It describes the story of a Sjamaanse woman that with a
Visions gets to see how them an exit can find from the situation where
She sits. The blanken would come astern to had they said and everybody
Murdered that still have been. The camp what all many centuries here on this
Country had stood and stuff them had lived forefathers and now
They had to fly. The indians intend that not but because
She in the minority was layers themselves when the Whiten them came weapons
Down on 1 hump and went there peaceful in a society round to stand.
But this did not terminate for the Whiten and they split the
Red skins with them weapons.
I had me blocked and felt a funk when I saws how them
All my kinsfolk kill and I lasted as a few that the old man
Use eerde. The big spirit had meant this so and a visions
Have me allow to see that I as Sjamaan the path had to follow stuff the
Wind me there navigated. My lot was not to now to going dead and so
I followed the wind after I had buried all my kinsfolk. I found
A new home true I imprisoned was in a grotto by an avalanche,
I knew many that avalanches there exist and snow of the Store rolled.
In that grotto dreamed I endure and polite I many reminiscences Again
It keep on months before the melting would put into action
And this in time over the country come to free me.
My food stock ran out and the houtstapel always waned.
I lived along with the spirits of my forefathers and kinsfolk
Because I knew that they in me this trip were. My solitude filled
I on this way received in and from time to time I visit from them or an
Visions. My head guide brought that life With bufalo bear me the
Releasing words was when all the food on and my houtvoorraad.
I sat in de witte bizonleren robe that my mother had made of the
Sacred bison that my father had killed. At the moment that he be
Spear in the heart of the bison split dead the bison my father by
His hoorn in his heart to bore. Both retreated on that moment and the
Spirit of de witte bison and my father were 1. My mother mourned
And the winter evenings spent to a white robe of white bison leather to
Make, while they all hair sorrow and all her love here in laid.
I watch hair on but she said nothing. On a day when I adult
Both did not have assumed and much more would grow gave my
Wearier me on a particular day this robe of bison leather. I was so
Happily with the robe and I did not know that they this for me on getting was.
I had wondered me often
What she with it would extinguish but never these words distinct
Respect for hair. I was whole because this robe are pleased of it white
Learn made of the skin of the saint work very hard. I knew the significance
From this and I had been adored.
My mother did not have understanding for my donation, that the sjamaan in the
Birth in my eyes had seen. She could not deal there along, but
She knew that I would have a particular task.
The old Sjamaan had me ion widely and have been ceded wisdom
And my guides learnt me the remainder. My parents could me only
The earthly things teach and the old man uses learn but them
Could do not learn to lengthen my surrounded and me how I thus
Must go.
In the grotto everything come what I could have learned and of just to the
Elements to survive and not too digest in my fear and sorrow.
I had the pipe of grandfather Pipe support in me that I could only
Use as his vote in my head sounded. I had the flute of my
Grandmother had sundancer in me and I the presents of my two
Guides Wolf talon and White feather. The Wolf talon had he to my
Neck hang in a visions when I him and White feather for it
First ontmoete. White feather had have been white feather in my hair put
During the very same meeting all again as long as ago.
Now sat I there without food and without wood to make fire and it
Was the melting that the big spirit over the country would blow to me in time
To free from the dark grotto.
The pipe lay for my feet on the ground and I had learned de witte bison
Robe on do that I normal do solo in particular events.
De Witte feather put in my hair and the wolf talon hung to my neck.
Now it was I by the time that me must support.
