Nooit ben ik er echt achter gekomen of mijn oudtante Clara iedereen voor de gek hield,
gewoon een beetje gek was of echt over enige bovennatuurlijke
capaciteiten beschikte. Zijzelf had tot het laatste besloten; ze hield althans stug vol dat zij regelmatig contact had met een andere, ijlere wereld en soms adviezen kreeg van een voorouder.


Ter gelegenheid van mijn veertigste verjaardag moest ik bij haar komen
voor iets heel speciaals. Het had te maken met een geschenk van een kluizenaar die zij diep in de Zuid-Italiaanse bergen had ontmoet.
Meer wilde ze er aan de telefoon niet over kwijt.

Toen ik de verbouwde boerderij van tante Clara naderde werd meteen duidelijk dat er iets bijzonders aan de hand was.
De boerderij was geheel versierd met
Nederlandse en Italiaanse vlaggen, bloemen en plastic druivenranken. 
Binnengekomen overweldigde mij een sterke wierookgeur. De kamer hing
vol
met aandenkens van haar reizen. De muren verdwenen achter afbeeldingen
van heiligen
en goeroes en schilderijen van nooit geziene innerlijke landschappen.
Midden in de kamer stond mijn oudtante. Meer dan ooit deed zij mij met
haar lange zwarte haar en donkere ogen, haar grote gouden oorringen, zware opmaak en ouderwetse lange donkere jurk, aan een traditionele afbeelding van een heks denken.
 
Na een breedsprakige verwelkoming moest ik gaan zitten in de mooiste stoel.
Tante Clara vertelde dat zij vele jaren geleden op aanwijzing van een voorouder die haar in een droom was verschenen naar Zuid-Italië was gereisd.
Daar had zij een oude kluizenaar ontmoet.
Deze had haar een aardewerken kan geschonken die gewassen was in de levensbron die ergens in de bergen was. Zij kreeg er een fles plaatselijke wijn bij. Deze moest tegen zonsondergang een uur voorgebruik in de  kan worden geschonken.

Hij zou dan rijpen tot een levenselixer.
Bij wie daar enkele glazen van dronk, zou het verouderingsproces op zijn
minst sterk vertraagd worden.
Zij had die fles altijd voor mij, haar lievelingsachternichtje, bewaard.
‘En nu heb je de leeftijd bereikt voor enkele glazen van het elixer. Op jouw leeftijd
is de rijpere vrouw het mooist - dat moet je vasthouden, mijn kind. Je zult dan gezond een hoge leeftijd bereiken.’
Hen wier hart en ziel zo zuiver waren als van een heilige zou het de eeuwige
jeugd opleveren, maar daar zag mijn oudtante me kennelijk niet voor aan.
Tante Clara verliet de kamer en kwam terug met een veelkleurige aardewerken kan.
Erop stond een landschap in felle kleuren geschilderd. Verder was er niets bijzonders aan te zien. ‘De drank is gereed.’
   
Eigenlijk had ik graag de fles willen zien waarin de wijn had gezeten,
maar ik kon  dit nu onmogelijk vragen.

Tante Clara schonk mij een groot wijnglas vol.
Drink, m’n kind.’
Ik dronk voorzichtig. Ik proefde een volle Italiaanse wijn, geen enkele
probleem
om het glas leeg te drinken. Het was een stevige wijn, die snel naar het hoofd
steeg.
Ik voelde me tevreden en licht euforisch.
Een levenselixer? Voorlopig een uitstekende wijn. Of het verder effect heeft
zal de toekomst moeten uitwijzen.

Never have been I really behind got or my great-aunt Clara held everyone for the madman,
Normally a little madman was or really over single supernatural
Capacities had access. She self have till it last limited; She persisted or at least sturdy that she regularly contacted with another, more insubstantial world and sometimes recommendations received from an ancestor.


To opportunity of my fortiest anniversaries I had to come in hair
For something quite special. It was related with a gift of a hermit that they deep in the Zuid-italiaanse store have met.
More wild they there on the phone not over lost.

When I the grew ranch of aunt Clara approached was immediately clear that there something particular occured.
The ranch had been decorated fully with
Dutch both Italian banners, flowers and plastic druivenranken.
Come overwhelmed me a strong incense smell. The chamber hung
Crowded
With souvenirs of her trips. The walls defuncted back images
Of saints
Both gurus and pictures of never geziene inward sceneries.
Midterm stood the chamber my great-aunt. More then ever she did me with
Her long smut think her and dark eyes, her big golden earrings, heavy format and outdated long dark robe, on a traditional image of a witch.
 
After a long-winded welcome sit had to go I in the nicest chair.
Aunt Clara told that she many years ago on indication of an ancestor that hair in a dream was last to Zuid-italie was traveled.
There she had met an old hermit.
This had hair an earthenwares can shed that plants was in the lives source that somewhere in the bergen was. She got there a bottle local wine in. This an hour had to against sunset be For use in the kan shed.

He would ripen then till a levenselixer.
In which there some glasses of drank to excess, the getting out of date would process on be
Fewest strong are slowed.
She had that bottle kept always for me, her favourite grand-niece,.
'And now you have the age found for some glasses of it elixer. On your age
Is the riper woman the nicest - that you must keep custody, my kid. You will reach then healthy a high age .'
Them were whose heart and soul so clean as of a saint it would the eternal
Youth deliver, but there my great-aunt did not see me obviously for on.
Aunt Clara abandoned the chamber and returned with a multi-color earthenwares can.
There stood a scenery in fierce colors painted. Further be nothing particular to tolerate. 'The drink is ready .'
   
Basically had I like the bottle want to see where the wine had sat,
But I could this now impossible questions.

Aunt Clara filled me a big wine glass.
'Drink to excess, my kid .'
I drank to excess carefully. I tasted a full Italian wine, no some
Problem
To the glass to drink out. It was a firm wine, that quickly to the head
Increased.
I felt happy and light euforisch.
A levenselixer? Temporarily an eminent wine. Or the further effect has
Will the future must indicate.