Als alles je heel erg tegen zit En geen lichtpuntje wil verschijnen Moet je soms heel erg vechten Om wolken te laten verdwijnen Maar als je in je zelf blijft geloven Dan is de eerste stap gezet En zul je straks kunnen zeggen Dat je ook dit weer hebt gered Dit gedicht draag ik op aan een vriendin die het best wel eens heel moeilijk heeft ©Martina De grootste fout die eens mens kan maken, ga nooit boven een ander staan. Zet jezelf nooit op een voetstuk wat heb ik dat goed gedaan. We zijn zielen met een opdracht en als mens nooit uitgeleerd. Dus als je zeg, ik doe het goed dan is dat verkeerd ©Ria Lips Ik droomde eens en zie, Ik liep aan 't strand bij lage tij Ik was daar niet alleen, want ook de Heer liep aan mijn zij. We liepen samen het leven door en lieten in 't zand een spoor van stappen, twee aan twee. De Heer liep aan mijn hand. Ik stopte en keek achter mij en zag mijn levensloop, in tijden van geluk en vreugd van diepe smart en hoop. Maar als ik goed het spoor bekeek, zag ik langs heel de baan daar waar het juist het moeilijkst was maar één paar stappen staan… Ik zei toen: 'Heer, waarom dan toch?!! Juist toen ik U nodig had… Juist toen ik zelf geen uitkomst zag, op het zwaarste deel van mijn pad…’ De Heer keek mij vol liefde aan en antwoordde op mijn vragen: ’Mijn lieve kind, toen het moeilijk was, toen heb ik je gedragen…’ Auteur onbekend