Als
ik naar de hemel kijk, de
wolken aanschouw. ondoordringbaar
vol geheimen, dan
denk ik weer aan jou. Aan
je liefde en mijn tranen, vertellen
van een groot verdriet. woorden
ongezegd bleven, heimwee
naar wat me verliet. In
de wolken daarboven, donker
met een randje licht. Zoek
ik wanhopig naar bewijzen, zoek
ik wanhopig jou gezicht
Waarom
huil je mammie, vroeg
de kleine jongen aan
zijn moeder. Omdat
ik een moeder ben, vertelde zij.
Dat
begrijp ik niet, antwoorde
het kind. De
moeder knuffelde hem en zei: Dat
zal jij ook nooit
kunnen begrijpen, lieverd
Wat
later vroeg hij het
aan zijn vader: Papa,
waarom huilt mama zo vlug . Moeders
huilen altijd vlug mijn zoon.
De
kleine jongen werd groter , op
weg naar zijn volwassenheid, en
dacht hij hier nog
vaker over na.
Uiteindelijk
op een avond, vroeg
hij in een gesprek
met God Oh
God, waarom huilen moeders
toch zo vlug .
En
God antwoordde :
Luister,
mijn kind, toen ik moeders heb
geschapen, moesten ze echt speciaal
zijn voor die Taak.
Ik
moest bijna álle Talenten bij
elkaar roepen, en . schonk
haar sterke schouders, om
alles te kunnen dragen .
Ik
gaf haar innerlijke Kracht om
haar kind te kunnen
baren. Zachtheid
ontving zij om troost
te geven, om
te helpen bij de groeipijnen
in zijn leven.
Het
Talent Doorzettingsvermogen, om
haar taak te kunnen voltooien. De
tranen zijn haar
énigste zwakke punt, haar
stílle tranen en
zijn haar van harte
gegund .
Deze
Zelf - Bescherming heb Ik haar
gegeven, Die
heeft ze nodig in
haar Moederleven Een
traan voor de pijn en
een traan voor het verdriet . Een
traan voor haar teleurstellingen en
de pijn van wat zij
ziet . Een
traan voor haar eenzaamheid,zij. en
voor alles wat haar
bindt . Maar
vóóral een traan
van Vreugde, vól
Vreugde voor haar kind
Dit gedicht heb ik speciaal
voor een lieve vriendin geplaatsen
ook voor alle moeders
Engeltje
daarboven Stuur
jij me nieuwe kracht. Zodat
ik kan volbrengen wat
van mij word verwacht? Geef
me hoop en het vertrouwen dat
jij over mij waakt, zodat
de taak die ik hier heb kan
worden afgemaakt
