Ik
was het kind van duizend moeders
En duizend dochters baarde ik
Ik was een zus van duizend broeders en
Iedere broer was ooit mijn zus.
Wellicht was ooit mijn zoon mijn vader
Mijn ergste vijand was mijn lief
En de oom van mijn geliefde opa
Was ééns mijn nichtje, klein en lief
Ik woonde bij de indianen
Waar ik rond de totem liep
En later was ik weer een neger
Die koppen snelde en buiten sliep
Ik was een middeleeuwse heks
Zat aan de tafel bij een koning
En later was ‘k een stoere zeebonk
Of hoorde bij een toverkring
Ik kan mijn levens niet meer tellen
Op al de vingers van mijn hand
Maar één ding kan ik wel vertellen
Er is steeds wel een hecht verband
En ooit komt aan die rij van levens
Een wonderlijk en lieflijk eind
Dan ga ik naar het land van liefde
Waar elke dag het zonlicht schijn
Daar wandel ik dan met mijn liefste
Die eeuwenlang al bij me hoort
Wiens stem ik doorheen al mijn levens
Diep in mijn ziel steeds heb gehoord.
©Francine
In
de verte zie ik een licht
Ik
knijp mijn ogen dicht
Maar
het licht blijft bestaan
Dat
zal nooit vergaan
Ik
moet er naar toe
Het
leven nog niet moe
Ik
moet echt
Ik
loop recht
Op
het licht af
Het
is tijd om te gaan
Mijn
tijd is hier bestaan
Mijn
taak is hier voldaan
Ik
mag gaan
Mooie
tijden zijn geweest
Mooie
tijden zijn gedaan
Nu
lopend naar het licht
Ik
moet gaan
Iedereen
achter mij latend
Lopend
naar het licht
Het
trekt me aan
Ik
ben gegaan...
Schrijver
onbekend
Stilte
’t
is stil om je heen
Met
grote heldere ogen kijk je de wereld in
Met
zoveel vragen in je hoofd,
Maar
niemand geeft het antwoord.
Je
zou zo graag meedoen,
Maar
de regels snap je niet.
De
manier waarop mensen met jou omgaan,
waarop
mensen met elkaar omgaan,
doet
vaak zeer.
De
zin van het bestaan is jou niet duidelijk,
Omdat
de zin van jou bestaan heel anders is
En
jij die hier niets vind dan eenzaamheid,
Geen
vrienden,niemand die jou begrijpt.
En
dan is er stilte.
En
heimwee
Auteur
onbekend
|
