Ik ben........

Ik ben mezelf.
Ik ben ik.
Ik ben niet volmaakt.
Maar zo ben ik.
En weet wat ik wil.

Ik ben soms een prater.
En soms ben ik stil.
Om mijn te kennen.
Moet je dit kunnen leren.
Ik ben wie ik zijn wil.
Zo moet je me accepteren

De Put

Ik wou dat ik het voor het zeggen had,
Dat ik mij eigen leven kon bepalen,Dat ik mijn eigen beslissingen kon nemen,Maar helaas, dat gaat alleen zo in mijn dromen,En helaas niet in werkelijkheid.

Als ik het voor het zeggen had,Zag mijn leven er heel anders uit,
dan was ik een vrolijk kind,Een kind dat geen pijn en verdriet kent,Een kind dat alleen zonneschijn en alles rose-kleurig kent,

Maar helaas, ik ben dat kind alleen in mijn dromen.waarom loopt alles zo rot?En waarom beland ik steeds weer in de put?Tot nu toe heb ik steeds een slappe trap gevonden,Een trap die onstabiel was,

Maar toch beklom ik die trap om uit de put te komen,Tot dat er een tree brak,En weer terug in de put viel Ik zie mezelf liggen.....

Ik zie mezelf opstaan.....Ik zie mezelf na boven kijken.....Ik zie mezelf denken.....Ik denk: Moet ik weer helemaal terug na boven?Ik hoor mijn vrienden roepen dat 

ik moet komen,Ik hoor mijn vrienden roepen dat ze me willen helpen,Dus ze zeggen dat ze me willen helpen,Maar de vraag is: GAAN ze me ook helpen?

Vrienden die zeggen dat ze je willen helpen zijn goed,Maar de vrienden die je ECHT helpen zijn fantastisch,Ik denk dat het t beste is om die slappe onstabiele trap weer te beklimmen,

Als ik dat niet doe, zal ik eeuwig in de put blijven,En dat wil ik niet,Ik wil het licht weer zien,Ik wil het nut van mn leven weer gaan inzien,

Als ik de uitdaging met de trap niet aanga,Zal ik eeuwig in de put blijven,En zal mijn leven er donker,grauw en koud uitzien,Terwijl ik meer van licht, zonneschijn en warmte houd,Dus 

ik heb 2 keuzes:of ik blijf in de put,Of ik beklim de slappe onstabiele trap,Ik kies voor de 2 de keus,Ik probeer gewoon nog een keer de trap te beklimmen,In de hoop dat ik weer licht,zonneschijn en warmte vind.

De traan

Mijn ogen zijn leeg,Mijn gezicht is een masker.De jarenlange strijd,De jarenlange stilte.De jarenlange zelfhaat,Hebben mij leeggemaakt.

Er rolt een traan over mijn wang,een traan van verdriet.Omdat mijn leven niet is zoals ik zou willen,Een traan van eenzaamheid.Omdat ik me zelf opsluit,Een traan van pijn,Die ik van binnen voel.Een traan van woede,Die ik niet kan uiten.Een traan van onmacht,Omdat ik niet kan veranderen.Een traan van teleurstelling,Voor al die keren dat ik werdt gekwetst.Een traan van angst,Voor alles om mij heen.
Die ene traan bevat zovele emotiesDie ik niet kan benoemen.Die ik niet kan voelen,Die ik niet kan uiten.Omdat ik ze niet wil uiten.Omdat ik ze van mezelf niet mag uiten,Zelfs die ene traan is al teveel.
En juist door die ene traan veranderd alles,1 voor 1 komen de woorden.Die vertellen wie ik mis,1 voor 1 komen de emoties.Die vertellen wat ik voel,1 voor 1 komen de tranen.Die vertellen dat ik een mens ben,En die haar masker breekt.Tranen die me bevrijden.

Er rolt een traan over mijn wang,Een traan voor al die emoties.Die ik nu leer voelen,Een traan van opluchting.Dat ik er niet alleen voor sta,Een traan van vreugde.Over hoe mooi het leven kan zijn,Een traan omdat ik werkelijk leef!