|
Toen
wij ons eerst aan Amerikaans Samoa bewogen,
had
ik nooit het vernomen. Een grondgebied van de
Verenigde
Staten in het midden van de Stille Oceaan.
Mijn
broer en ik waren ongeveer 7 en 5. Wij leefden
in
het huis van onze grootvader met twee van de broers
en
de zusters van mijn vader en hun families.
Één
nacht ik was klaar om naar bed te gaan, konden
wij
voetstappen van iemand horen die net gezwommen had.
Dus
we schonken daar geen aandacht aan de oceaan is juist
over
de straat van ons huis.
Het
was ongeveer twee in de ochtend toen mijn tante begon
bij
de bovenkant van haar longen te schreeuwen. Zij werd
versperd
door iemand in haar slaap. iedereen in dat huis
was
in diepe rust,mijn grootouder sliepen in de woonkamer.
Zo
geen mens kon het huis ingegaan zijn zonder wordt opgemerkt.
De
volgende ochtend, iedereen had ontbijt toen wij onze
tante
uit haar ruimte met afdrukken van rechts op haar
hals
zagen komen. Het was helder aardbeirood. Mijn
grootmoeder
verklaarde aan ons wat er was gebeurd.
Vorige
nacht had mijn vader uit op het graf van zijn
oudste
broer in de voorzijde van het huis geklopt gehoord.
Mijn
mama, maakte zich ongerust dat hij de nacht naar
buiten
was gegaan, hem roepen en kon hem niet vinden
hij
was daar niet. Zij keerde toen terug ging met haar koken
voor
het feest verder . Mijn grootmoeder, die altijd een
scherpe
betekenis van andere wezens heeft gehad, zei dat
iets
mijn moeder naar huis had gevolgd. Het wachtte en wachtte
op
mijn moeder buiten onze ruimte, maar mijn mamma was te
druk
bezig met het koken. De wezens die het huis omcirkelde,
vertelde
mijn tante en legde ons eenwaarschuwing op
Zij
vroeg mijn broer en me toen als wij „natte“
voetstappen
buiten
ons venster hadden gehoord. Wij antwoordden ja
tegen
haar, konden wij bijna niet slapen. Zij waarschuwde
ons
toen over de gevaren om naar oceaan bij nacht te gaan.
Van
toen, telkens als wij voetstappen hoorden, wisten wij
dat
„anderen“ aan wal waren gekomen en dat wij
zorgvuldig
moesten
zijn.
© Zephaniah
Carpentier

When we moved first on American Samoa,
I had perceived never it. A ground area of the
United States in it in the middle of the Silent Ocean.
My brother were both I approximately 7 and 5. We lived
In the house of our grandfather with two of the brothers
And the sisters of my father and their families.
Éen night I was ready about to bed to be, could
We paces from someone hear that net swum had.
So we did not shed there an attention on the ocean is just
Over the strait of our house.
It was approximately two in the morning when my aunt started
In the top of her lungs to yell. She was
Obstructed by someone in her sleep. Everybody in that house
Was in deep rest, my grandparent slept in the living-room.
So no person the house could be ingegaan without be notice.
The next morning, everybody had breakfast when we our
Aunt from her space with imprints of right on hair
Neck saw come. It was bright strawberry red. My
Grandmother explained on us what there was took place.
Previous night had my father from on the tomb of be
Oldest brother in the battlefront of the house rapped heard.
My mama got, anxious that he the night to
Outside had gone, him to call and can not find him
He was not there. She turned when astern went with her cookery
For the festival further. My grandmother, that always a
Sharp significance of other be has had, say that
Something had followed my mother home. It waited and waited
On my mother beyond our space, but my mom was to
Press busy with the cookery. The be that the house encircled,
My aunt told and us imposed eenwaarschuwing
She asked my brother and me when as we "wet" paces
Outside had heard our window. We replied yes
Against hair, we could not sleep almost. She warned
Us to are when over the dangers about to ocean during the night.
Of when, every time as we paces heard, knew we
That "others" on shore had come and that we careful
Had to be.
© Zephaniah Carpentier
|