Saoma








Toen wij  ons eerst aan Amerikaans Samoa bewogen,
had ik nooit het vernomen. Een grondgebied van de 
Verenigde Staten in het midden van de Stille Oceaan. 
Mijn broer en ik waren ongeveer 7 en 5. Wij leefden 
in het huis van onze grootvader met twee van de broers 
en de zusters van mijn vader en hun families.

Één nacht ik was klaar om naar bed te gaan, konden
wij voetstappen van iemand horen die  net gezwommen had. 
Dus we schonken daar geen aandacht aan de oceaan is juist 
over de straat van ons huis.  
Het was ongeveer twee in de ochtend toen mijn tante begon
bij de bovenkant van haar longen te schreeuwen. Zij werd 
versperd door iemand in haar slaap. iedereen in dat huis
was in diepe rust,mijn  grootouder sliepen in de woonkamer.
Zo geen mens kon het huis ingegaan zijn zonder wordt opgemerkt.

De volgende ochtend, iedereen had ontbijt toen wij onze
tante uit haar ruimte met afdrukken van rechts op haar
hals zagen komen. Het was helder aardbeirood. Mijn 
grootmoeder verklaarde  aan ons wat er was gebeurd. 
Vorige nacht had mijn vader uit op het graf van zijn 
oudste broer in de voorzijde van het huis geklopt gehoord. 
Mijn mama, maakte zich ongerust dat hij de nacht naar 
buiten  was gegaan, hem roepen en kon hem niet vinden
hij  was daar niet. Zij keerde toen terug ging met haar koken
voor het feest verder . Mijn grootmoeder, die altijd een
scherpe betekenis van andere wezens heeft gehad, zei dat 
iets mijn moeder naar huis had gevolgd. Het wachtte en wachtte
op mijn moeder buiten onze ruimte, maar mijn mamma was te
druk bezig met het koken. De wezens die  het huis omcirkelde,
vertelde mijn tante en legde ons eenwaarschuwing op 

Zij vroeg mijn broer en me toen als wij „natte“ voetstappen
buiten ons venster hadden gehoord. Wij antwoordden ja
tegen haar, konden wij bijna niet slapen. Zij waarschuwde
ons toen over de gevaren om naar oceaan bij nacht te gaan.
Van toen, telkens als wij voetstappen hoorden, wisten wij 
dat „anderen“ aan wal waren gekomen en dat wij zorgvuldig
moesten zijn.



  
© Zephaniah Carpentier





When we moved first on American Samoa,
I had perceived never it. A ground area of the
United States in it in the middle of the Silent Ocean.
My brother were both I approximately 7 and 5. We lived
In the house of our grandfather with two of the brothers
And the sisters of my father and their families.

Éen night I was ready about to bed to be, could
We paces from someone hear that net swum had.
So we did not shed there an attention on the ocean is just
Over the strait of our house. 
It was approximately two in the morning when my aunt started
In the top of her lungs to yell. She was
Obstructed by someone in her sleep. Everybody in that house
Was in deep rest, my grandparent slept in the living-room.
So no person the house could be ingegaan without be notice.

The next morning, everybody had breakfast when we our
Aunt from her space with imprints of right on hair
Neck saw come. It was bright strawberry red. My
Grandmother explained on us what there was took place.
Previous night had my father from on the tomb of be
Oldest brother in the battlefront of the house rapped heard.
My mama got, anxious that he the night to
Outside had gone, him to call and can not find him
He was not there. She turned when astern went with her cookery
For the festival further. My grandmother, that always a
Sharp significance of other be has had, say that
Something had followed my mother home. It waited and waited
On my mother beyond our space, but my mom was to
Press busy with the cookery. The be that the house encircled,
My aunt told and us imposed eenwaarschuwing 

She asked my brother and me when as we "wet" paces
Outside had heard our window. We replied yes
Against hair, we could not sleep almost. She warned
Us to are when over the dangers about to ocean during the night.
Of when, every time as we paces heard, knew we
That "others" on shore had come and that we careful
Had to be.


  

© Zephaniah Carpentier