Zoals
elk weekend maak ik vroeg in de morgen een flinke
wandeling met mijn hond, zondag morgen om zeven uur slaapt
bijna iedereen nog, dus heb ik de wereld bijna voor mij alleen
en de hond. De vroege vogels horen fluiten, je kan de zachte
wind nog horen
door de bladeren, je ruikt de aarde in de ochtend mist en
voelt soms een héél zachte zon op je
aangezicht ! Heerlijk vind ik
dat. Ook al omdat je al mijmerend diep kunt nadenken, over
de voorbije week, jezelf,anderen....en GOD. Zo
kwam het dat ik plots de gedachte kreeg " je bevindt je nu
aan die andere kant" en wat nu ? Ik bevond me ver van alle leef geluiden,
en stond voor een bosweggetje met overhangende struiken
en boompjes, een eind verder weg zag ik de zon in de mist
schijnen,
een beetje verhaal achtig vond ik. Maar dan besefte ik; stel
nu
voor wat te doen als dit nu écht het geval zou
zijn! Ik was
alleen, had het plotseling niet warm en moest denken
aan al die boeken over na de dood die ik gelezen had. Ik
werd wanhopig en kreeg het benauwd. Bidden ? tot GOD ?
maar nu wel echt ! Voor wat moest ik bidden ? Gezelschap,hulp,voor
warmte ? Ik dacht bij mezelf dit is wat ik
opgebouwd heb daar op aarde. Dus vragen aan GOD om beter? Ik had
de kans wel gehad, maar hier nu... beter zijn voor de anderen?
Ik stond daar alleen dus niemand waar ik beter kon voor zijn .
Alles liep als eens sneltrein door mijn
hoofd, alle kansen die ik had laten liggen om een goede daad
te doen, al de heimelijke en laffe gedachten die ik ooit had
gehad.
Eigenlijk kwam het er op neer dat ik ondanks al die boeken,
het
weten dat dit hier op aarde het laatste nog niet was het
eigenlijk altijd maar om mijzelf draaide, ik ik ik ! Wel nu had
GOD mij daar ergens alleen gezet. Niemand om me heen, zelfs
de hond zag ik niet direct. Plots besefte ik hoe egoîstis ik
nog
wel was, O mocht ik nog maar de hond bij mij hebben dan
was ik al blij! Even later hoorde ik geritsel van de hond, even
was ik weg geweest denk ik ! Wat een les had ik hier weer gehad
Bedankt GOD ik zal nog beter mijn best doen, ook voor de anderen. Nog
vele warme groeten aan iedereen. Dit
verhaal moest ik ergens kwijt, als het niet op de site verschijnt
vind ik dat niet erg, ik denk dan aan mijn gedachten en
gevoelens
die ik had toen ik dit typte.
